telc B1 Schreiben — یک تکلیف، معیارهای روشن

تکلیف یک موقعیت کوتاه را به شما معرفی می‌کند: شما یک نامه، ایمیل یا آگهی دریافت کرده‌اید و باید به آن پاسخ دهید. چهار نکته راهنما به شما می‌گویند که چه چیزی باید در پاسخ شما باشد — به عنوان مثال: «از دعوت تشکر کنید»، «بگویید چه زمانی وقت دارید»، «بپرسید آیا باید چیزی بیاورید»، «یک گردش را پیشنهاد دهید».

وظیفه شما خلاق بودن نیست. وظیفه شما این است که هر چهار نکته را با گرامر صحیح، با ادب مناسب و با ساختاری واضح پوشش دهید. نامه‌ای که فقط سه نکته را پوشش می‌دهد، در معیار اول امتیاز از دست می‌دهد، حتی اگر زبان آن عالی باشد.

شایع‌ترین اشتباه، نادیده گرفتن یک نکته راهنما است. کسانی که نامه را یکباره می‌نویسند، بدون اینکه نکات راهنما را در حاشیه علامت بزنند، به طور منظم یکی را فراموش می‌کنند. قاعده کلی: قبل از نوشتن، چهار نکته را به طور خلاصه در برگه پیش‌نویس یادداشت کنید و به محض اینکه آنها را در نامه گنجاندید، آنها را خط بزنید.

اشتباه دوم، افتادن در عبارات صرفاً حفظ شده است. «امیدوارم توانسته باشم با پاسخ خود شما را راضی کنم و با احترام باقی می‌مانم» B1-Deutsch نیست — این حفظ شده است. ارزیابی، عباراتی را که به طور انعطاف‌پذیر به کار گرفته شده‌اند، پاداش می‌دهد، نه بلوک‌های کامل.

اشتباه سوم، دست‌کم گرفتن چارچوب رسمی است. خطاب، تاریخ (در صورت لزوم)، فرمول پایانی و امضا بخشی از صحت رسمی هستند. کسی که نامه را در میانه یک پاراگراف به پایان می‌رساند، بدون دلیل امتیاز از دست می‌دهد.

تکلیف: آیا هر چهار نکته راهنما پوشش داده شده و به طور مناسب اجرا شده‌اند؟ اگر یک نکته از قلم افتاده باشد یا فقط با یک جمله پاسخ داده شده باشد، در اینجا امتیاز از دست می‌رود.

طراحی ارتباطی: آیا نامه شبیه یک نامه است؟ آیا خطاب، لحن و پایان با موقعیت مطابقت دارند؟ آیا متن ساختار یافته و روان قابل خواندن است؟ عباراتی که با موقعیت مطابقت ندارند (بیش از حد رسمی برای یک دوست، بیش از حد غیررسمی برای یک صاحبخانه)، در اینجا کسر می‌شوند.

صحت رسمی: چند اشتباه در گرامر، املا و نقطه‌گذاری، با چه تراکمی؟ B1 بی‌عیب و نقص بودن را نمی‌طلبد — بلکه مدیریت کنترل شده ساختارهای آشنا را می‌طلبد. چند اشتباه ساده در جملات پیچیده‌تر بهتر از توالی بی‌عیب و نقص جملات اصلی است.

مؤثرترین نوع تمرین، یک تکلیف واقعی 30 دقیقه‌ای با کرونومتر، روی کاغذ یا در یک کادر متنی بدون تصحیح خودکار، و به دنبال آن بازبینی صادقانه است — نه نگاه کردن به یک نامه نمونه. کسانی که فقط نامه‌های نمونه را می‌خوانند، نامه‌های نمونه می‌نویسند؛ کسانی که خودشان می‌نویسند و سپس مقایسه می‌کنند، اشتباهات خود را یاد می‌گیرند.

یک مجموعه کوچک از عباراتی را که واقعاً استفاده می‌کنید، برای خود بسازید: یک راه برای تشکر؛ یک راه برای پیشنهاد یک قرار ملاقات؛ یک راه برای رد کردن مودبانه. پنج یا شش بلوک ساختمانی که می‌توانید با اطمینان آنها را تغییر دهید، بهتر از بیست بلوک ساختمانی است که فقط نیمی از آنها را می‌شناسید.