آیلتس اسپیکینگ — سه بخش، یک ممتحن

بخش 1 یک گفتگوی گرم‌کننده در مورد موضوعات آشنا است — محل زندگی شما، کارتان، سرگرمی‌ها، غذا، آب و هوا. این بخش توانایی شما را در انجام مکالمه روزمره به زبان انگلیسی با سرعت طبیعی می‌سنجد. پاسخ‌های کوتاه و مستقیم با یک یا دو جمله پشتیبان خوب عمل می‌کنند؛ یک پاراگراف حفظ شده مانند یک پاراگراف حفظ شده به نظر می‌رسد.

بخش 2 صحبت طولانی فردی است. شما یک کارت راهنما با یک موضوع (توصیف یک شخص، یک مکان، یک شیء، یک رویداد، یک فعالیت) دریافت می‌کنید و یک دقیقه فرصت دارید تا آماده شوید. سپس برای یک تا دو دقیقه بدون وقفه صحبت می‌کنید. ممتحن بررسی می‌کند که آیا می‌توانید یک موضوع را به تنهایی و بدون نیاز به راهنمایی توسعه دهید، نه اینکه آیا صحبت شما بی‌نقص است.

بخش 3 یک بحث دوطرفه است که موضوع بخش 2 را به قلمروهای انتزاعی‌تر گسترش می‌دهد: علل، مقایسه‌ها، نظرات، پیش‌بینی‌ها. این بخشی است که نمره 6 را از نمره 7 به بالا جدا می‌کند، زیرا نیازمند نظراتی است که با استدلال پشتیبانی می‌شوند، نه فقط پاسخ‌های واقعی.

اسپیکینگ بر اساس چهار معیار عمومی نمره‌دهی می‌شود. درک آنچه هر معیار پاداش می‌دهد، مفیدتر از هر پاسخ 'قالب' است.

پاسخ‌های حفظ شده بزرگترین محدودیت هستند. ممتحنین همان شروع‌ها و پایان‌های تمرین شده را در هزاران داوطلب می‌شنوند و آموزش دیده‌اند که آنها را در Lexical Resource قیمت‌گذاری کنند. داوطلبی که به طور طبیعی در مورد زندگی خود صحبت می‌کند، حتی با اشتباهات گرامری کوچک، معمولاً از کسی که جملات خوش‌ساخت اما عمومی را از بر می‌خواند، نمره بیشتری می‌گیرد.

دومین محدودیت رایج، توسعه ناکافی بخش 3 است. اگر پاسخ‌های بخش 3 شما یک جمله باشد، نمی‌توانید دامنه مورد نیاز توصیف‌گرها را نشان دهید. یک پاسخ دو تا سه جمله‌ای با یک نظر، یک دلیل و یک مثال، شکلی است که باید به دنبال آن باشید.

سومین مورد، تمرکز بیش از حد بر لهجه است. Pronunciation یکی از چهار معیار است و وضوح را پاداش می‌دهد، نه صاف کردن لهجه را. زمانی که صرف استرس، لحن و اتصال کلمات می‌شود، بسیار بیشتر از زمانی که صرف تلاش برای بریتانیایی یا آمریکایی صحبت کردن می‌شود، بازده دارد.

بیشتر آمادگی به صورت انفرادی است. خودتان را در حال پاسخ دادن به سوالات بخش 1 و کارت‌های راهنمای بخش 2 ضبط کنید، سپس همان روز به آنها گوش دهید. شنیدن تردیدها و کلمات تکراری خودتان، پربازده‌ترین حلقه بازخوردی است که می‌توانید بدون یک مصاحبه‌کننده بسازید.

یک بانک کوچک از 'شواهد' شخصی بسازید — سه یا چهار داستان، سرگرمی یا تجربه که می‌توانید آنها را با کارت‌های راهنمای مختلف تطبیق دهید — تا هرگز برای محتوا به مشکل برنخورید. ممتحن بررسی نمی‌کند که آیا داستان بخش 2 شما واقعی است یا خیر؛ او بررسی می‌کند که آیا می‌توانید یک روایت منسجم را برای دو دقیقه حفظ کنید.

برای بخش 3، تمرین کنید که نظراتی با دلایل در مورد موضوعات انتزاعی ایجاد کنید — نقش فناوری، ساختارهای خانواده، محیط زیست. اینجاست که تمرین ساختاریافته، نه مکالمه معمولی، نمره را تغییر می‌دهد.