چه نمره TOEFL در سال 2026 نیاز دارید؟

هیچ نمره TOEFL واحدی به عنوان نمره قبولی وجود ندارد. هر موسسه — و اغلب هر دپارتمان در یک موسسه — حداقل نمره خود را تعیین می‌کند. برنامه‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد در یک دانشگاه معمولاً سطوح متفاوتی را درخواست می‌کنند. برنامه‌هایی که به زبان بیشتر نیاز دارند (حقوق، ادبیات، روزنامه‌نگاری) معمولاً بیشتر از ریاضیات یا مهندسی درخواست می‌کنند. برخی برنامه‌ها فقط حداقل نمره کلی را تعیین می‌کنند، برخی دیگر حداقل نمره برای هر بخش را نیز تعیین می‌کنند، به خصوص برای Speaking.

به جای هدف‌گذاری برای عددی که یک غریبه در اینترنت به خاطر می‌آورد، به دنبال عدد دقیقی باشید که برنامه شما امروز منتشر می‌کند. این تنها عددی است که درخواست شما را تعیین می‌کند.

اکثر دانشگاه‌ها هنوز حداقل نمرات TOEFL منتشر شده خود را به مقیاس باند جدید به‌روز نکرده‌اند. در طول دوره گذار 2026-2028، گزارش نمره رسمی شما سه چیز را همزمان نشان می‌دهد: باند جدید برای هر بخش و کلی، سطح CEFR شما، و نمره قدیمی 0-120 قابل مقایسه. این عمدی است — به برنامه‌ها اجازه می‌دهد گزارش شما را در برابر هر عددی که هنوز منتشر می‌کنند، بخوانند.

اگر برنامه شما حداقل 0-120 را لیست می‌کند، از نمره قدیمی در گزارش خود استفاده کنید و با پذیرش تأیید کنید. اگر برنامه شما یک باند را لیست می‌کند، از باند استفاده کنید. اگر برنامه شما یک سطح CEFR را لیست می‌کند ("حداقل B2"، "C1 ترجیحی"), از خط CEFR استفاده کنید. هر سه از یک عملکرد زیربنایی یکسان می‌آیند؛ شما بر روی سه مقیاس جداگانه آزمایش نمی‌شوید.

CEFR یک زبان مشترک مفید در بین آزمون‌ها است. وقتی یک دانشگاه می‌گوید "B2"، به معنای یک کاربر مستقل است — کسی که می‌تواند بدون فشار زیاد با یک بومی‌زبان مکالمه کند، ایده‌های اصلی متن پیچیده را دنبال کند و نوشتار واضح و دقیق تولید کند. "C1" یک کاربر ماهر است — کسی که می‌تواند زبان را به صورت انعطاف‌پذیر برای اهداف آکادمیک و حرفه‌ای استفاده کند.

باندهای مختلف در مقیاس جدید TOEFL با سطوح مختلف CEFR هم‌تراز می‌شوند؛ نگاشت دقیق در گزارش رسمی شما آمده است. به عنوان یک چارچوب کلی — نه یک حد نصاب رسمی، و هرگز یک وعده در مورد یک دانشگاه خاص — برنامه‌هایی که قبلاً نمره 0-120 متوسط را درخواست می‌کردند، معمولاً یک سطح CEFR کاربر مستقل را می‌خواهند، و برنامه‌هایی که قبلاً نمرات 0-120 بالا را درخواست می‌کردند، معمولاً سطوح کاربر ماهر را می‌خواهند. همیشه با برنامه خود تأیید کنید.

مفیدترین کاری که می‌توانید این هفته انجام دهید این است که یک هدف تعیین کنید و یک آزمون تشخیصی بدهید. هدف شما همان چیزی است که برنامه شما منتشر می‌کند. آزمون تشخیصی شما به شما می‌گوید امروز کجا هستید. شکاف بین آنها برنامه آمادگی شماست.

یک آزمون تشخیصی بر اساس مهارت — نه یک عدد کلی واحد — چیزی است که این را مفید می‌کند. اگر در Reading نزدیک به هدف هستید اما در Speaking دو باند کم دارید، صرف زمان مساوی برای هر چهار بخش تلاش بیهوده است.

یک باند کلی قوی به طور خودکار حداقل نمره بخش را برآورده نمی‌کند. اگر برنامه شما حداقل باند Speaking خاصی را درخواست می‌کند، یک باند Reading عالی شما را نجات نخواهد داد — فیلتر پذیرش به بخش خاص نگاه می‌کند، نه میانگین.

این برای برنامه‌هایی که شامل تدریس، ارائه یا کار با مشتری هستند رایج است. همچنین در زمینه‌های مرتبط با سلامت رایج است. قبل از برنامه‌ریزی برای آمادگی خود، بررسی کنید که آیا برنامه شما حداقل نمرات بخش‌ها را لیست می‌کند یا خیر. اگر چنین است، آن بخش‌ها را غیرقابل مذاکره در نظر بگیرید.