TOEFL Listening و یادداشت‌برداری

شما به سخنرانی‌های دانشگاهی و مکالمات پردیس گوش می‌دهید و سپس به سؤالات پاسخ می‌دهید. نمی‌توانید صدا را دوباره پخش کنید یا به سؤال قبلی بازگردید، بنابراین بازیابی از یک لحظه عدم توجه باید در خود ضبط اتفاق بیفتد.

سؤالات ایده اصلی، جزئیات پشتیبان، هدف گوینده، نگرش و سازماندهی را هدف قرار می‌دهند. تنها اقلیتی از سؤالات به دنبال حقایق جداگانه هستند — و دقیقاً به همین دلیل است که رونویسی حقایق یک استراتژی ضعیف است.

سخنرانی‌ها معمولاً از یک شکل ثابت پیروی می‌کنند: بیان موضوع، دو یا سه نکته فرعی با مثال‌ها، و یک اظهارنظر پایانی که اغلب حاوی نظر واقعی استاد است. مکالمات معمولاً یک مشکل، یک یا دو راه‌حل پیشنهادی و یک تصمیم را ارائه می‌دهند.

دانستن این اشکال به این معنی است که می‌توانید پیش‌بینی کنید محتوای مهم از کجا می‌آید، به جای اینکه پس از گذشت آن به آن واکنش نشان دهید.

از یک صفحه دو ستونی استفاده کنید. ستون سمت چپ فقط نشانگرهای ساختار را می‌گیرد؛ ستون سمت راست محتوا را به صورت اختصاری می‌گیرد.

برخی سؤالات یک بخش کوتاه را دوباره پخش می‌کنند و می‌پرسند چرا گوینده چیزی را گفته است. اینها لحن را می‌آزمایند: تردید، کنایه، تصحیح، مخالفت مؤدبانه. یادداشت‌ها نمی‌توانند لحن را ثبت کنند، بنابراین تنها آمادگی مؤثر، قرار گرفتن در معرض است — به سخنرانی‌هایی گوش دهید که گویندگان در آنها طفره می‌روند و حرف یکدیگر را قطع می‌کنند، نه فقط به صدای تمیز و از پیش نوشته شده.

با صدایی تمرین کنید که قبلاً متن آن را نخوانده‌اید. پس از هر ضبط، سخنرانی را تنها از روی یادداشت‌های خود در سه جمله بازسازی کنید. اگر نمی‌توانید، یادداشت‌ها بیش از حد جزئی بوده‌اند تا کم — این آزمون بازسازی یک تشخیص بهتر از خود نمره سؤال است.